Vergeet niet te rusten

Vergeet niet te rusten

Ooit een land van kloosters is al 22 jaar oud, maar het is nog steeds een prachtige bloemlezing van teksten van (en aan) Augustinus over het kloosterleven. Tarsicius van Bavel osa heeft ze zoveel mogelijk in chronologische volgorde geplaatst. Augustinus verlangde naar een gemeenschap als alternatief voor de maatschappij die beheerst werd door hebzucht en macht. Een gemeenschap waarin de evangelische gelijkheid van alle mensen, een volwaardige broederlijkheid en zusterlijkheid onder allen tot stand gebracht kon worden. De bloemlezing die van Bavel bijeen verzamelde toont dat dit niet altijd evident is, en dat Augustinus steeds pragmatischer met situaties omging.

Nu de vaccinatiecampagne op snelheid komt en de maatschappij langzaam weer open gaat, we onze activiteiten weer opnemen, is het goed om even stil te staan bij hoe ons leven eruit zag het laatste jaar. Langzamer misschien, rustiger? Kunnen we dat meenemen in de toekomst? Nebridius maakte zich zorgen om zijn vriend Augustinus en schreef hem een brief.

Brief 5

Nebridius, een vriend van Augustinus, heeft in zijn ouderlijk huis nabij Karthago vernomen dat de mensen Augustinus geen rust gunnen en hem met alle mogelijke wereldse zaken lastig vallen. Daarom nodigt hij Augustinus uit van Tagaste waar deze juist een religieuze gemeenschap begonnen is, naar zijn landgoed te komen om wat rust te vinden. De brief is geschreven in het jaar 388.

Is het werkelijk zo, Augustinus, dat je je kracht en energie moet wijden aan de zaken van je medeburgers? Staat men je de zo verlangde vrije tijd niet toe? Wat voor mensen vallen je in je goedheid dan lastig? Zij weten zeker niet wat je liefhebt en wat je verlangt. Heb je geen vriend die hun je hartewensen duidelijk kan maken? Romanianus of Lucinianus bijvoorbeeld? Laat ze minstens naar mij luisteren. Ik zal mijn stem luid verheffen en getuigen dat je God liefhebt en verlangt hem te dienen en aan te hangen. Ik nodig je graag uit op mijn landgoed om daar rust te vinden. Want ik hoef er niet bang voor te zijn dat je medeburgers, aan wie je heel sterk gehecht bent en zij aan jou, zullen beweren dat ik je ontvoerd heb.

Ooit een land van kloosters, p. 42

Het boek is nog steeds te koop bij ons in het Augustijns Historisch Instituut.